Tadı ile gelir bayram dediğin; minik ellerinden taşan şekerler önce gönüllerine tat verir çocukların… Büyüklerin: ‘’ah nerde o eski bayramlar’’ sözleri yankılanır kulaklarda; sevinçler anılar ile birleşir eksilenler yad; artanlar ziyaret edilir…

Tebessümü ile gelir bayram dediğin; öpülen el de öpen yürek de aynı sessiz kahkahaları bırakır bayram evinin şenlik tenlerinde…

Hüzün ile gelir bayram dediğin; yoksa Halil İbrahim sofranda bir tabak fazla lokma, dar gelir sana sahip olduğun koca mal mülk bir dünya…

Bereket ile gelir bayram dediğin; elinden bir çıkan bin girer evine, adından Allah’ın razı olması temennisi ile…

Vuslat ile gelir bayram dediğin; Erzurum Edirne ile Çanakkale Şanlıurfa ile kavuşur; eller birleşir, gönüller dinlenir…

İnanç ile iman ile aşk ile barış ile neşe ile şevk ile birlik ile umut ile elele gelir bayram dediğin; hiçbir çehre dökmez yüzün yere…

Bayram ile gelir bayram dediğin; adının hakkını vere vere…

(İyi bayramlar)
Hacer Kara